Over ons
Hoe het allemaal begon

Over ons

24 april 2016. Wanneer je langs station Diemen-Zuid loopt, richting het Bergwijkpark, bereikt de heerlijke geur van vers pizzadeeg je neus.

Margherita Tutta la Vita is te vinden aan de Silver Gull Road. Een half jaar geleden begon Stefano met het bereiden van verse pizza’s in twee houtovens, ingebouwd in zijn Piaggio. Vrijwel elke buurtbewoner, student of werknemer in de omgeving kent de pizza’s die daar vers voor je neus worden klaargemaakt. Wij waren benieuwd naar het verhaal van Stefano en vroegen hem of hij zijn passie met ons wilde delen.

Perfectie bereik je niet wanneer er niets meer aan toe te voegen valt, maar juist wanneer er niets meer weg te laten is.
How did Margherita originate?

Ik werkte voor een baas, maar verdiende weinig. Het maken van de allerbeste pizza is altijd mijn passie geweest. Ik wilde daar verandering in brengen en zo ontstond het plan voor een foodtruck. Mijn moeder stuurde me vanuit Italië wat geld om mijn doel te verwezenlijken, en anderhalf jaar geleden was 'Margherita Tutta la Vita' een feit.

Heeft je moeder je geleerd hoe je een goede pizza maakt?

Nee, misschien een klein beetje. Het bakken van pizza's heb ik grotendeels zelf geleerd. Ik heb 20 jaar in Italië gewoond. Het grappige is dat ik daar eigenlijk nooit zelf pizza's heb gemaakt. Maar mijn moeder heeft me wel leren koken; het beste gerecht dat ik van haar leerde, is lasagne. Lasagne Bolognese – perfect!

Is er een reden voor de namen van pizza's zoals 'Amico Gio' en 'Merlina'?

Nou... kijk. Merlina is mijn moeder. Gio is een vriend ('amico') van ons, en zijn favoriete pizza draagt ​​zijn naam. Mario is mijn vader. Sarrenzano is het dorp in Italië waar ik vandaan kom; de pizza met die naam is de favoriet van de meeste klanten. Mijn eigen favoriet blijft altijd de klassieke Margherita!

Het deeg is erg belangrijk. Dat moet minstens 20 tot 24 uur rijzen. De temperatuur tijdens het rijzen moet gemiddeld zijn: niet te koud en niet te warm. De perfecte pizza bak je in een houtoven met een hoge vlam en een temperatuur van rond de 350 graden. En tot slot: de perfecte pizza moet belegd zijn met verse mozzarella en zelfgemaakte tomatensaus van de allerbeste tomaten. Semplice e perfetta!

Moet je Italiaan zijn om echt goede pizza’s te kunnen maken?

Nee. (Lacht). Nee. Maar ik denk dat het voor Italianen wel makkelijker is. Zij groeien op met pizza’s; in Italië word je je hele leven omringd door pizza’s. Een Spanjaard of een Braziliaan kan echter ook heerlijke pizza’s maken. Zij kunnen het ook leren, al kost het misschien wat meer tijd. En het draait ook om ‘amore’. Als je echt liefde hebt voor het deeg en voor het bereiden van een pizza, dan doet je afkomst er niet toe. Met veel liefde kan iedereen de beste pizzabakker ter wereld worden.

Toen ik begon met het maken van pizza’s, was mijn doel om ze net zo te laten smaken als de beste pizza die ik ooit in Italië heb gegeten. Wat mij betreft is dat inmiddels gelukt. Het is net een marathon: je werkt naar je doel toe, en als je dat doel eenmaal hebt bereikt, geeft dat een enorm voldaan gevoel. Het mooiste compliment kreeg ik onlangs van een oudere Napolitaan. Hij bestelde een pizza en vertrok weer. Een paar dagen later kwam hij plotseling terug: “Guaglio!”, riep hij. “Deze pizza’s smaken precies zoals in Napels.” Die woorden raakten me echt.

Wat is het mooiste aan je werk?

Om vanuit deze kleine foodtruck echte Italiaanse pizza’s te bereiden en die elke dag door zoveel verschillende mensen te laten proeven.